Το ζήτημα είναι μεγάλο, μιλάμε για την Πατάτα Νάξου, ένα προϊόν Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης, του οποίου η ονομασία έχει αξία ακριβώς επειδή πιστοποιεί έναν συγκεκριμένο τόπο και μια συγκεκριμένη παραγωγή.
Όταν ένα προϊόν άλλης προέλευσης εμφανίζεται στην αγορά με αυτό το όνομα, η υπόθεση ξεπερνά κατά πολύ μια ετικέτα.
Κάποιος εμπορεύεται την υπεραξία που δημιούργησαν επί δεκαετίες οι παραγωγοί ενός ολόκληρου τόπου.
Και κάπου εδώ η είδηση αποκτά πολύ μεγαλύτερη διάσταση από την ίδια την πατάτα. Ο αγρότης γνωρίζει πολύ καλά πόσο γρήγορα μπορεί να κινηθεί ο κρατικός μηχανισμός όταν έρχεται η ώρα να τον ελέγξει.
Δηλώσεις, προθεσμίες, δικαιολογητικά, διασταυρώσεις, έλεγχοι, πρόστιμα και κυρώσεις. Οι κανόνες είναι απαραίτητοι. Ο πραγματικός παραγωγός έχει κάθε συμφέρον από τη διαφάνεια και από την εφαρμογή των ίδιων κανόνων για όλους.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι σαφές:
Πώς εξασφαλίζουμε την ίδια ταχύτητα, την ίδια αυστηρότητα και την ίδια αποφασιστικότητα όταν ο αγρότης χρειάζεται προστασία;
Γιατί όταν ένα προϊόν άλλης προέλευσης πωλείται ως «Πατάτα Νάξου», η ζημιά είναι πολλαπλή.
Εξαπατάται ο καταναλωτής. Αδικείται ο πραγματικός παραγωγός. Υπονομεύεται η αξία ενός πιστοποιημένου ελληνικού προϊόντος. Απαξιώνεται ο ίδιος ο θεσμός της Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης.
Το ζήτημα μάς είναι γνώριμο.
Η Γραβιέρα Νάξου μάς έδειξε πόσο σημαντική είναι η πολιτική και θεσμική προστασία των προϊόντων μας στις διεθνείς συμφωνίες. Οι καταγγελίες για εισαγόμενα προϊόντα που εμφανίζονται ως ελληνικά αναδεικνύουν την ανάγκη για ισχυρότερη εποπτεία της αγοράς.
Κάθε τέτοια περίπτωση φέρνει μπροστά μας το ίδιο αίτημα: ο άνθρωπος που πραγματικά παράγει να ανταγωνίζεται σε μια αγορά με καθαρούς και ίσους κανόνες.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της συζήτησης για τον ίδιο τον ρόλο του κράτους.
Ο Ronald Reagan το είχε συμπυκνώσει σε μία φράση:
«Πρώτο καθήκον του κράτους είναι να προστατεύει τους πολίτες, όχι να ορίζει τη ζωή τους.»
Ο παραγωγός χρειάζεται ένα κράτος που στέκεται στο πλευρό του όταν κάποιος παραβιάζει τους κανόνες εις βάρος του.
Και αυτό μεταφράζεται σε συγκεκριμένες πράξεις.
Χρειάζονται συστηματικοί και αιφνιδιαστικοί έλεγχοι στα σημεία συσκευασίας, διακίνησης, χονδρικής και λιανικής πώλησης.
Χρειάζεται ενίσχυση, ψηφιοποίηση και καθολική αξιοποίηση της προβλεπόμενης ιχνηλασιμότητας της Πατάτας Νάξου ΠΓΕ, ώστε κάθε ποσότητα που φτάνει στο ράφι με αυτή την ονομασία να συνδέεται άμεσα και ελέγξιμα με τον παραγωγό, το αγροτεμάχιο και την πραγματική της προέλευση.
Χρειάζεται διασταύρωση των πραγματικών ποσοτήτων παραγωγής με τις ποσότητες που διακινούνται στην αγορά ως «Πατάτα Νάξου», ώστε κάθε πιστοποιημένη ποσότητα να αντιστοιχεί σε πραγματική και καταγεγραμμένη παραγωγή.
Χρειάζονται άμεσες και ουσιαστικές κυρώσεις για την παράνομη χρήση της ονομασίας.
Και χρειάζεται διαφάνεια στα αποτελέσματα των ελέγχων, ώστε παραγωγός και καταναλωτής να γνωρίζουν ότι η πιστοποίηση που πληρώνουν και εμπιστεύονται έχει πραγματικό αντίκρισμα.
Ζητάμε δίκαιους και αποτελεσματικούς ελέγχους προς όλες τις κατευθύνσεις.
Ο κρατικός μηχανισμός οφείλει να λειτουργεί ταυτόχρονα ως εγγυητής των κανόνων και ως ασπίδα για εκείνον που παράγει και τους τηρεί.
Και εδώ βρίσκεται, τελικά, το πολιτικό ερώτημα.
Γιατί όλα είναι πολιτική.
Πολιτική είναι να φτάνει ο έλεγχος από το χωράφι έως το τελευταίο σημείο της εμπορικής αλυσίδας.
Πολιτική είναι η ένδειξη «Πατάτα Νάξου» να αποτελεί πραγματική εγγύηση προέλευσης.
Πολιτική είναι ο άνθρωπος που επιμένει να παράγει σε ένα νησί να γνωρίζει ότι η Πολιτεία προστατεύει τον κόπο του.
Και πολιτική είναι να αλλάζεις αυτό που χρειάζεται αλλαγή.
Η Νάξος έχει ανθρώπους που επιμένουν να παράγουν. Έχει γη, κτηνοτροφία, αμπέλια και προϊόντα που το όνομά τους ταξιδεύει πολύ μακρύτερα από τα όρια του νησιού.
Αυτή είναι μια μεγάλη δυνατότητα για το μέλλον.
Ένα μέλλον στο οποίο η ποιότητα ανταμείβεται, η προέλευση προστατεύεται και ο νέος άνθρωπος που επιλέγει να παράγει στον τόπο του γνωρίζει ότι ο κόπος του έχει αξία και προστασία.
Ζητάμε ένα κράτος εξίσου αποτελεσματικό στην προστασία του παραγωγού όσο και στον έλεγχό του.
Η Πατάτα Νάξου, η Γραβιέρα Νάξου, το κρασί, το λάδι και κάθε προϊόν που γεννά αυτή η γη χρειάζονται ανθρώπους που επιμένουν να τα παράγουν, κανόνες που εφαρμόζονται και μια Πολιτεία που τους υπερασπίζεται.
Αυτό είναι πολιτική.
Πολιτική που δίνει αξία στην παραγωγή, ασφάλεια στον παραγωγό και προοπτική στον τόπο μας.
Αντώνης Σέργης
Οινοποιός – Παραγωγός Πατάτας Νάξου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου