Η Σύγκλητος του ΕΜΠ στη συνεδρίασή της, την 21.09.2026 (11η/2026) αποφάσισε την ονοματοδοσία της αίθουσας εκδηλώσεων στο ισόγειο του Κτιρίου Διοίκησης στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου ως ΑΙΘΟΥΣΑ «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ν. ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ» τιμώντας το εξέχων μέλος του ΕΜΠ, αείμνηστο Καθηγητή της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών και Αντιπρύτανη του Ιδρύματος (1983-1986) Εμμανουήλ N. Πρωτονοτάριο.Λίγα λόγια για τον Μανώλη Πρωτονοτάριο Ο Μανώλης Πρωτονοτάριος ήταν ένας εξαιρετικά ευφυής άνθρωπος. Ανήκε σε εκείνη τη σπάνια γενιά επιστημόνων που δεν απλώς παρακολούθησαν την εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά τη συνδιαμόρφωσαν. Η επιστημονική του πορεία υπήρξε παράλληλη με τη γέννηση και την ωρίμανση των δικτύων υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών. Όταν βρέθηκε στην Αμερική, τα δίκτυα δεν ήταν ακόμη υποδομή· ήταν ερώτημα. Ήταν πρόβλημα προς λύση.
Εκεί, την εποχή που ο Λέοναρντ Κλάινροκ θεμελίωνε τη θεωρία ουρών για τη μοντελοποίηση των καθυστερήσεων στα συστήματα μεταγωγής μηνυμάτων, στον πυρήνα του μετέπειτα διαδικτύου, ξεκινούσε και η ερευνητική πορεία του Μανώλη Πρωτονοτάριου στα δίκτυα. Από την αρχή, η ματιά του ήταν βαθιά μαθηματική, αλλά πάντα στραμμένη στην πράξη: στις πραγματικές ανάγκες των συστημάτων, στη λειτουργία τους, στα όριά τους.
Το έργο του στη θεωρία των στοχαστικών διαδικασιών και στην εφαρμογή της γραμμικής επεξεργασίας σήματος στις τηλεπικοινωνίες αναγνωρίστηκε διεθνώς. Ηγήθηκε ερευνητικών προσπαθειών σε πεδία που για δεκαετίες όρισαν την αιχμή της τεχνολογίας, από τα δίκτυα υπολογιστών και τα συστήματα μεταγωγής, μέχρι τις κινητές και οπτικές επικοινωνίες και την ασφάλεια ψηφιακών συστημάτων. Όμως, για τον ίδιο, η επιστήμη δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Ήταν μέσο κατανόησης του κόσμου, και μέσο προσφοράς.
Ως δάσκαλος, ο Μανώλης Πρωτονοτάριος δεν περιορίστηκε στη μετάδοση γνώσεων. Είχε το σπάνιο χάρισμα να μεταδίδει ενθουσιασμό, απαιτήσεις και εμπιστοσύνη ταυτόχρονα. Πίστευε βαθιά στους νέους ανθρώπους, συχνά πριν πιστέψουν εκείνοι στον εαυτό τους. Επέβλεψε εκατοντάδες διπλωματικές και περισσότερες από εξήντα διδακτορικές διατριβές, όχι τυπικά, αλλά ουσιαστικά — με φροντίδα πατρική, με παρουσία, με χρόνο, με προσωπικό ενδιαφέρον. Ο ίδιος άλλωστε θεωρούσε σαν το μεγαλύτερο επίτευγμά του την εκπαίδευση εκατοντάδων ξεχωριστών μηχανικών με λαμπρές καριέρες, Καθηγητές τώρα στα καλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου και επιτυχημένα στελέχη στις επιχειρήσεις στην Ελλάδα την Ευρώπη και την Αμερική.
Ως συνάδελφος, ο Μανώλης Πρωτονοτάριος υπήρξε άνθρωπος θεσμών. Εργάστηκε με επιμονή για τον εκσυγχρονισμό του Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών: Αναμόρφωσε το προγραμμάτων σπουδών με την εισαγωγή σύγχρονων αντικειμένων πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών σύμφωνα με τα πρότυπα των πιο μεγάλων Πανεπιστημίων στον κόσμο. Πρωτοστάτησε στην συστηματική αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την έρευνα. Μας έδειξε τον δρόμο προς την Ευρώπη και τον Κόσμο. Μας έκανε εντατικά μαθήματα εξωστρέφειας, υγειούς ανταγωνισμού και συνεργασίας. Έβαλε τη Σχολή που υπηρέτησε και το Πολυτεχνείο στο κέντρο των Ευρωπαϊκών εξελίξεων και ανέδειξε το ΕΜΠ σε κορυφαίο ερευνητικό ίδρυμα παγκοσμίως.
Σε διοικητικούς ρόλους, ως πρόεδρος Σχολής και ως αντιπρύτανης, εγκαθίδρυσε κλίμα αξιοκρατίας, ισοτιμίας και εμπιστοσύνης. Στήριξε με πάθος τους νέους συναδέλφους, προσπάθησε να επαναπατρίσει ταλαντούχους επιστήμονες της διασποράς και άφησε μια σαφή παρακαταθήκη: τα πανεπιστήμια προοδεύουν μόνο όταν το ταλέντο βρίσκει χώρο και στήριξη.
Σύντομο βιογραφικό
Εμμανουήλ Ν. Πρωτονοτάριος, Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΣΗΜΜΥ) του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου: υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πλέον επιδραστικούς ακαδημαϊκούς στην ιστορία του Ιδρύματος, σφραγίζοντας με την πορεία του την εξέλιξη της επιστήμης των τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα και διεθνώς.
Γεννημένος στην Απείραθο της Νάξου, αποφοίτησε από το ΕΜΠ το 1963. Συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Columbia. Δίδαξε σε κορυφαία ακαδημαϊκά ιδρύματα παγκοσμίου φήμης, όπως τα Columbia, Cornell, Princeton και Brown, ενώ εργάστηκε ως ερευνητής στα θρυλικά Bell Laboratories.
Η επιστημονική του συνεισφορά στον χώρο των τηλεπικοινωνιών υπήρξε διεθνώς αναγνωρισμένη. Ηγήθηκε της έρευνας σε αιχμές της τεχνολογίας, όπως η επεξεργασία σήματος, οι στοχαστικές διαδικασίες, τα δίκτυα υπολογιστών, τα συστήματα μεταγωγής και διαχείρισης, οι κινητές και οπτικές επικοινωνίες, καθώς και η ασφάλεια ψηφιακών συστημάτων.
Στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπηρέτησε επί σειρά ετών ως Πρόεδρος της Σχολής ΣΗΜΜΥ και Αντιπρύτανης. Το 1995 ίδρυσε το Εργαστήριο Τηλεπικοινωνιών, το οποίο διηύθυνε για περισσότερα από 15 χρόνια, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΕΠΙΣΕΥ (Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών). Ήταν επίσης ο εμπνευστής και επί χρόνια διευθυντής του μεταπτυχιακού προγράμματος του ΕΜΠ «Τεχνοοικονομικά Συστήματα».
Η συμβολή του στον εκσυγχρονισμό των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών ήταν καταλυτική, μετατρέποντας τη Σχολή σε εθνικό κέντρο τεχνολογικής αριστείας. Παράλληλα, η προσφορά του επεκτάθηκε και σε θεσμικούς ρόλους υψηλής ευθύνης: διετέλεσε Πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Πρόεδρος του ΙΚΥ, μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Ωνάση, εθνικός εκπρόσωπος στο πρόγραμμα ESPRIT και ιδρυτικό μέλος της διευθύνουσας επιτροπής του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου