Σήμερα, όμως, έχουμε μπροστά μας κάτι πρωτόγνωρο: έναν πρώην πρόεδρο να επιχειρεί να ανεξαρτητοποιηθεί όχι μόνο από την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, αλλά και από την ίδια την πολιτική διαδρομή που ο ίδιος διαμόρφωσε.
Να εμφανίζεται ως επικριτής επιλογών τις οποίες μέχρι χθες υπερασπιζόταν.
Να μιλά για «αξίες της Αριστεράς», λες και δεν ήταν ο ίδιος που είχε την κορυφαία ευθύνη για όσα συνέβησαν.
Αυτό δεν είναι απλώς μια ανεξαρτητοποίηση.Είναι η πολιτική απόπειρα να ανεξαρτητοποιηθεί κανείς από τις ίδιες του τις ευθύνες.
Και αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη αντίφαση της υπόθεσης.
Και μιας και ο κ. Φάμελλος επικαλείται σήμερα τις «αξίες της Αριστεράς», ας απαντήσει επιτέλους και σε ένα ερώτημα.
Το «συνέδριο» της ντροπής στο Gazi Live, με τις εικόνες που παρακολούθησε όλη η Ελλάδα, τις καταγγελίες, τις εντάσεις και μια διαδικασία που στιγμάτισε τον δημόσιο διάλογο, ήταν αριστερό και δημοκρατικό ή όχι;
Αν πιστεύει ότι όσα συμβαίνουν σήμερα «δεν αντιστοιχούν στις αξίες της Αριστεράς», τότε ας μας πει ευθέως αν όσα συνέβησαν στο Gazi Live αντιστοιχούσαν σε αυτές τις αξίες.
Γιατί οι αξίες δεν αλλάζουν ανάλογα με την καρέκλα. Δεν μπορεί η δημοκρατία να μετριέται με δύο μέτρα και δύο σταθμά, ούτε η Αριστερά να ορίζεται κατά περίπτωση.
Η Αριστερά δεν λερώνεται από τις διαφωνίες. Λερώνεται όταν οι ίδιες οι λέξεις αλλάζουν νόημα ανάλογα με την πολιτική συγκυρία.
Οι λέξεις «Αριστερά» και «δημοκρατία» έχουν ιστορικό βάρος. Όταν χρησιμοποιούνται επιλεκτικά, παύουν να περιγράφουν αξίες και καταλήγουν να υπηρετούν σκοπιμότητες.
Οι πολίτες δικαιούνται μια καθαρή απάντηση.
Θυμάμαι ακόμη μια προσωπική μου συνομιλία έξω από τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής όπου κατατέθηκε η πρόταση μομφής κατά του Στέφανου Κασσελάκη.
Ρώτησα τον βουλευτή Κορινθίας, Γιώργο Ψυχογιό: «Γιατί κάνετε πρόταση μομφής τώρα; Ποιο είναι το παράπτωμά του;»
Η απάντησή του ήταν, κατά τη δική μου ανάμνηση, αποκαλυπτική: «Μα έβγαλε τον Σωκράτη από πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας».
Εκείνη τη στιγμή σχημάτισα την πεποίθηση ότι η σύγκρουση δεν αφορούσε πρωτίστως πολιτικές επιλογές, αλλά τους συσχετισμούς και τις θέσεις ευθύνης. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο οδηγήθηκα τότε και το οποίο, κατά τη γνώμη μου, βοηθά να ερμηνευτούν πολλές από τις εξελίξεις που ακολούθησαν.
Κοιτάζοντας σήμερα την πορεία των γεγονότων, δεν μπορώ να μην επιστρέψω σε εκείνη τη συζήτηση. Γιατί, τελικά, όλα έμοιαζαν να περιστρέφονται γύρω από ένα πράγμα: την καρέκλα.
Αν κάτι χαρακτήρισε την περίοδο της ηγεσίας Φάμελλου, δεν ήταν –κατά τη γνώμη μου– η ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μια αλληλουχία επιλογών που οδήγησαν στη συνεχή πολιτική και οργανωτική του αποδυνάμωση.
Κάθε νέα υποχώρηση παρουσιαζόταν ως «αναγκαίος συμβιβασμός». Κάθε νέα μετατόπιση βαφτιζόταν «ευθύνη». Κάθε πολιτική αντίφαση επιχειρούνταν να εξηγηθεί στο όνομα της ενότητας.
Το αποτέλεσμα, όμως, ήταν ένας ΣΥΡΙΖΑ που έχανε σταδιακά την πολιτική του αυτονομία, τη φυσιογνωμία του και, τελικά, την αξιοπιστία του.
Και σήμερα, αφού υπερασπίστηκε αυτή την πορεία ως πρόεδρος, εμφανίζεται να ανεξαρτητοποιείται από τις συνέπειές της.
Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη αντίφαση.
Διότι μπορεί κάποιος να αποχωρήσει από μια Κοινοβουλευτική Ομάδα. Δεν μπορεί, όμως, να αποχωρήσει από την πολιτική ευθύνη των επιλογών που ο ίδιος υπερασπίστηκε και υπηρέτησε.
Όπως υποστήριζε ο Μαξ Βέμπερ στο έργο του Η Πολιτική ως Επάγγελμα, η πολιτική προϋποθέτει την ανάληψη ευθύνης για τις συνέπειες των επιλογών.
Η πολιτική ευθύνη δεν παραγράφεται, δεν μεταβιβάζεται και δεν ανεξαρτητοποιείται.
Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό συμπέρασμα της σημερινής εξέλιξης.
Αντώνης Σέργης
Νάξος, Κυκλάδες, Ελλάδα
+30 6983482551
Νάξος, Κυκλάδες, Ελλάδα +30 6983482551
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου