Για καθαρή πολιτική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και για πλήρη αποτυχία στο έργο της κάνει λόγο στο «Μανιφέστο» ο γνωστός ποινικολόγος Δημήτρης Γαλλής.
Πιστεύει ακράδαντα ότι θα καταπέσουν οι κατηγορίες και για τους τέσσερις, διότι όπως λέει «κάποιες έπρεπε να συνεχιστούν για να τηρηθούν τα προσχήματα». Προειδοποιεί τους εντεταλμένους εισαγγελείς να φροντίσουν να κλείσουν τις υποθέσεις πριν την παραγραφή των αδικημάτων και να μην αφήσουν τους πολιτικούς με τη ρετσινιά.
Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και τα αιτήματα άρσης ασυλίας
Κατά τη γνώμη σας, τι αποδεικνύεται σχετικά με τον ρόλο και τον σκοπό της κ. Κοβέσι και κυρίως των τριών εντεταλμένων εισαγγελέων, όταν ζητούσαν ομαδικά την άρση ασυλίας βουλευτών, μετά και την απαλλαγή επτά εξ αυτών;
Κρίσιμο στοιχείο στη δίωξη του οικονομικού εγκλήματος είναι η διαπίστωση της ύπαρξης οικονομικής ζημίας και του υπολογισμού αυτής. Είναι πλέον αποδεδειγμένο από τις ίδιες τις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας πως όταν ζητήθηκε η άδεια δίωξης βουλευτών (άρση ασυλίας) δεν υπήρχε καμία τεκμηρίωση του «εγκλήματος». Επρόκειτο για καθαρή πολιτική παρέμβαση. Κανονικά έπρεπε πρώτα να έχει συνταχθεί το πόρισμα Τυχεροπούλου (υπολογισμός ζημίας) και μετά να ζητηθεί η άρση ασυλίας. Σε αυτή την περίπτωση, τα αιτήματα θα ήταν τέσσερα αντί για δεκαπέντε. Από τη στιγμή που οι τέσσερις περιπτώσεις εμφανίζονται να αφορούν σε μικροποσά, είναι φανερό ότι η πολιτική επίπτωση θα ήταν περίπου ανύπαρκτη, σε σχέση με τον θόρυβο που προκάλεσε το μαζικό αίτημα.
Αν συνυπολογίσουμε και την επιμονή της κ. Κοβέσι να ανανεώσει τη θητεία συγκεκριμένων Ελλήνων εισαγγελέων, αυτών που χειρίζονται τις επίμαχες υποθέσεις, επιχειρώντας να παρακάμψει την ελληνική Δικαιοσύνη, είμαστε υποχρεωμένοι να σκεφτούμε ότι οι συγκεκριμένοι χειρισμοί, πέρα από πολιτικές, είχαν και στενά προσωπικές στοχεύσεις. Γεγονός είναι ότι η υπόθεση της ανανέωσης των θητειών και τα αιτήματα άρσης ασυλίας εξελίχθηκαν παράλληλα, κάτι που δημιουργεί σκέψεις.
Η τακτική των διώξεων και η τήρηση των προσχημάτων
Γιατί πιστεύετε ότι επιμένει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην «ενοχοποίηση» βουλευτών, καθώς διώκει τέσσερις αλλά με την ίδια δικογραφία που αθώωσε τους επτά;
Εάν ένας επιθεωρητής δικαστηρίων διαπιστώσει ότι σε δεκαπέντε προτάσεις δίωξης ενός εισαγγελέα, οι έντεκα δεν στέκουν, είναι βέβαιο ότι θα βάλει πολύ κακό βαθμό στον ελεγχόμενο, ασχέτως της κατάληξης των υπόλοιπων τεσσάρων. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εδώ απέτυχε και μάλιστα με την υπογραφή της. Ολοι υποθέταμε ότι στατιστικά δεν θα έκλειναν όλες οι υποθέσεις. Κάποιες θα έπρεπε να συνεχιστούν για να τηρηθούν τα προσχήματα. Το άμεσο κλείσιμο όλων θα συνιστούσε ευθεία παραδοχή απόλυτης αποτυχίας.
Η δικογραφία είναι μία, αλλά τα περιστατικά για τον καθένα μπορεί να είναι απολύτως διαφορετικά, άρα θα πρέπει να αναμείνουμε το τέλος. Σίγουρο είναι πως το τεκμήριο αθωότητας ισχύει, και έχει ενισχυθεί και από το απότομο ξεφούσκωμα της υπόθεσης. Εδώ υποτίθεται ότι διώκεται όμως η πολιτική διαφθορά, όπως μας είχε πει η κ. Κοβέσι.
Η εκτίμηση για την ετυμηγορία και ο κίνδυνος παραγραφής
Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η ετυμηγορία για τους τέσσερις που παραπέμπονται;
Η ίδια η έκθεση Τυχεροπούλου, η οποία αποτέλεσε, απ’ ό,τι φαίνεται, τη βάση της απαλλαγής των υπόλοιπων, είναι εξαιρετικά απαλλακτική και για τους τέσσερις. Δεν διαφαίνεται ισχυρή τεκμηρίωση ζημίας. Πρέπει όμως να επισημάνουμε με έμφαση το εξής: Πρόκειται για πράξεις του 2021 οι οποίες παραγράφονται στην αντίστοιχη ημέρα του πέμπτου έτους, δηλαδή φέτος. Θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα το φροντίσει αυτό και δεν θα επιτρέψει σε κάποια από αυτές τις υποθέσεις να κλείσει λόγω παραγραφής, αφήνοντας τον πολιτικό με τη ρετσινιά.
Οι θεσμικές ισορροπίες και οι απαραίτητοι μηχανισμοί ελέγχου
Μήπως είναι η ώρα τόσο η κυβέρνηση όσο και η ελληνική Δικαιοσύνη να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους; Τι θα προτείνατε ως έμπειρος νομικός;
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αναφέρεται στα ευρωπαϊκά πολιτικά όργανα. Δεν εκτιμώ ότι η κυβέρνηση θα άνοιγε εύκολα τέτοιο μέτωπο, διότι συγκαταλέγεται και παραμένει στους αρχικούς υποστηρικτές του θεσμού. Η κατάφαση προσωπικής ποινικής ευθύνης, όταν πρόκειται για δικαστικό, είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο θέμα και καθόλου εύκολο να στηριχθεί. Αν υπάρχει τέτοιο θέμα, θεωρώ πως ο Αρειος Πάγος θα το αντιμετωπίσει, όπως αυτός κρίνει.
Οταν δημιουργούνται κλειστά και αυτοδιοικούμενα συστήματα άσκησης εξουσίας και επιβολής του νόμου, δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστούν. Πρέπει να υπάρχουν εξισορροπητικοί μηχανισμοί και κάποια μορφή κοινοβουλευτικού ελέγχου. Αυτά προβλέπονται για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αλλά, μιας και ο θεσμός είναι νεοσύστατος, βρίσκονται ακόμη σε ατελή μορφή. Αποτελούν όμως καλό παράδειγμα για την οργάνωση της εθνικής μας Δικαιοσύνης εν όψει συνταγματικής αναθεώρησης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου