Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών
Πολιτικής Αυτοβελτίωσης
Υπάρχει μια αλήθεια που πολλοί δήμαρχοι αρνούνται να παραδεχτούν.
Ο πολίτης δεν ψηφίζει όραμα. Ψηφίζει τον κάδο που δεν αδειάζει,
το πεζοδρόμιο που δεν φτιάχτηκε ποτέ, τον φωτεινό σηματοδότη
που χαλάει κάθε χειμώνα στην ίδια γωνία.
Ο πολίτης δεν "αγοράζει" υποψήφιο στις εκλογές.
"Αγοράζει" τη λύση του προβλήματος του!
Οι δήμαρχοι επενδύουν σε έργα με κορδέλες και φωτογραφίες.
Γέφυρες, πλατείες αναπλάσεις, πολιτιστικά κέντρα.
Κι όμως, χάνουν εκλογές από έναν λάκκο στον δρόμο.Ο πολίτης δεν μετράει τι έγινε. Μετράει τι δεν έγινε και το θυμάται.
Κάθε πρωί που βγαίνει από το σπίτι του, κρίνει τον δήμαρχό του από αυτό που βλέπει όπως το πεζοδρόμιο σπασμένο, τα σκουπίδια στη γωνία, το πάρκο χωρίς φωτισμό,
την αναμονή μισής ώρας στον Δήμο για μια απλή βεβαίωση.
Αυτή είναι η ψήφος της καθημερινότητας.
Σιωπηλή, σχεδόν αόρατη στις δημοσκοπήσεις αλλά θανατηφόρα στην κάλπη.
Τα βασικά προβλήματα καθημερινότητας που κρίνουν δημάρχους
Πρώτο, η καθαριότητα. Δεν υπάρχει άλλο θέμα που ενοχλεί τον μέσο πολίτη τόσο συστηματικά και τόσο ορατά. Ο κάδος που ξεχειλίζει μπροστά από το σπίτι του είναι πολιτικό γεγονός.
Δεύτερο, η κυκλοφορία και η στάθμευση. Στις ελληνικές πόλεις, κάθε τετράγωνο
είναι ένα μικρό πεδίο μάχης. Ο δήμαρχος που δεν διαχειρίζεται αυτήν την ένταση, πληρώνει το τίμημα. Η μάχη για τα τραπεζοκαθίσματα των καταστημάτων
και ελεύθερα πεζοδρόμια κοστίζουν σε ψήφους .
Τρίτο, η γραφειοκρατία των υπηρεσιών. Ο πολίτης δεν ξεχνά ποτέ την ταπείνωση μιας αδύνατης εξυπηρέτησης. Και δεν την συγχωρά εύκολα.
Το μεγάλο λάθος στη στρατηγική των δημάρχων.
Πολλοί δήμαρχοι σχεδιάζουν την επικοινωνία τους γύρω από το “αφήγημα”
τη μεγάλη εικόνα, τη στρατηγική ανάπτυξη, τον “δήμο του αύριο”.
Ο πολίτης, όμως, ζει στον δήμο του σήμερα. Και θέλει να το νιώσει.
Ο δήμαρχος που καταλαβαίνει αυτό, δεν επικοινωνεί μόνο επιτεύγματα.
Επικοινωνεί παρουσία. Δείχνει ότι βλέπει, ότι ακούει, ότι επεμβαίνει στα μικρά,
γιατί τα μικρά είναι η πολιτική που αφορά όλους.
Μικρά Προβλήματα, Μεγάλες Ήττες!
Γιατί στο τέλος, οι εκλογές δεν κρίνονται στα εγκαίνια.
Κρίνονται στη μυρωδιά του σκουπιδότοπου
και στον λάκκο που κανείς δεν έκλεισε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου