Για το λιμάνι της Νάξου – Ώρα για αλήθειες
Η δημοτική αρχή, εδώ και δύο θητείες, κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει την ουσιαστική συζήτηση για νέο λιμάνι στο νησί μας
Όχι μόνο δεν προχώρησε τίποτα, αλλά φρόντισε να θολώσει τα νερά και για τη συντήρηση του υπάρχοντος. Σε κάθε σύνταξη τεχνικού προγράμματος και σε κάθε συζήτηση για τον προϋπολογισμό οι ίδιες απορίες από τους δημοτικούς συμβούλους και ένα γιατί...
Μέσα στην περίοδο του COVID, αντί να υπάρξει καθαρός σχεδιασμός, παρουσιάστηκαν πρόχειρα σχέδια για την παραλιακή ζώνη. Όταν οι ερωτήσεις έφεραν τον μελετητή σε δύσκολη θέση, αποκαλύφθηκε ότι το τελικό σχέδιο που πήγε στην Επιτροπή Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Λιμένων (ΕΣΑΛ) ήταν ουσιαστικά αυτό που εξαρχής είχε αποφασιστεί. Δηλαδή, προσχηματικός διάλογος.
Έριξαν μπετόν για να στηρίξουν ένα λιμάνι που ήδη παρουσίαζε προβλήματα και καλά έκαναν. Έκαναν μικροπαρεμβάσεις για να δείξουν ότι «κάτι γίνεται». Και μετά; Σιωπή.
Επτά χρόνια μετά, 30 νέα λιμάνια ανακοινώθηκαν σε όλη την Ελλάδα. Η Νάξος έμεινε εκτός.
Τα γεγονότα δεν σηκώνουν ωραιοποιήσεις:
Δεν υπάρχει χωροθετημένο νέο λιμάνι.
Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο θωράκισης του υπάρχοντος.
Το «τουριστικό καταφύγιο» που υποσχέθηκαν ήταν προεκλογικό σύνθημα, όχι πραγματικό έργο.
Καμία σοβαρή πρόβλεψη για μικρά αλιευτικά καταφύγια σε περιοχές που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και το θέμα του Λιμενικού Ταμείου. Οκτώ εκατομμύρια ευρώ κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στον γενικό κορβανά του Δήμου. Χωρίς δεσμεύσεις. Χωρίς διαφάνεια. Χωρίς συγκεκριμένο λιμενικό σχεδιασμό.
Η Νάξος δεν αντέχει άλλη στασιμότητα. Δεν αντέχει άλλες υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Δεν αντέχει άλλη διαχείριση εικόνας αντί για διαχείριση έργων.
Το λιμάνι δεν είναι πολιτικό παιχνίδι. Είναι η πύλη του νησιού. Είναι οικονομία. Είναι τουρισμός. Είναι ασφάλεια. Είναι μέλλον.
Και το μέλλον δεν χτίζεται με μπετόν εντυπώσεων.
Η δημοτική αρχή, εδώ και δύο θητείες, κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει την ουσιαστική συζήτηση για νέο λιμάνι στο νησί μας
Όχι μόνο δεν προχώρησε τίποτα, αλλά φρόντισε να θολώσει τα νερά και για τη συντήρηση του υπάρχοντος. Σε κάθε σύνταξη τεχνικού προγράμματος και σε κάθε συζήτηση για τον προϋπολογισμό οι ίδιες απορίες από τους δημοτικούς συμβούλους και ένα γιατί...
Μέσα στην περίοδο του COVID, αντί να υπάρξει καθαρός σχεδιασμός, παρουσιάστηκαν πρόχειρα σχέδια για την παραλιακή ζώνη. Όταν οι ερωτήσεις έφεραν τον μελετητή σε δύσκολη θέση, αποκαλύφθηκε ότι το τελικό σχέδιο που πήγε στην Επιτροπή Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Λιμένων (ΕΣΑΛ) ήταν ουσιαστικά αυτό που εξαρχής είχε αποφασιστεί. Δηλαδή, προσχηματικός διάλογος.
Έριξαν μπετόν για να στηρίξουν ένα λιμάνι που ήδη παρουσίαζε προβλήματα και καλά έκαναν. Έκαναν μικροπαρεμβάσεις για να δείξουν ότι «κάτι γίνεται». Και μετά; Σιωπή.
Επτά χρόνια μετά, 30 νέα λιμάνια ανακοινώθηκαν σε όλη την Ελλάδα. Η Νάξος έμεινε εκτός.
Τα γεγονότα δεν σηκώνουν ωραιοποιήσεις:
Δεν υπάρχει χωροθετημένο νέο λιμάνι.
Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο θωράκισης του υπάρχοντος.
Το «τουριστικό καταφύγιο» που υποσχέθηκαν ήταν προεκλογικό σύνθημα, όχι πραγματικό έργο.
Καμία σοβαρή πρόβλεψη για μικρά αλιευτικά καταφύγια σε περιοχές που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και το θέμα του Λιμενικού Ταμείου. Οκτώ εκατομμύρια ευρώ κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στον γενικό κορβανά του Δήμου. Χωρίς δεσμεύσεις. Χωρίς διαφάνεια. Χωρίς συγκεκριμένο λιμενικό σχεδιασμό.
Η Νάξος δεν αντέχει άλλη στασιμότητα. Δεν αντέχει άλλες υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Δεν αντέχει άλλη διαχείριση εικόνας αντί για διαχείριση έργων.
Το λιμάνι δεν είναι πολιτικό παιχνίδι. Είναι η πύλη του νησιού. Είναι οικονομία. Είναι τουρισμός. Είναι ασφάλεια. Είναι μέλλον.
Και το μέλλον δεν χτίζεται με μπετόν εντυπώσεων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου