Το ζήτημα δεν είναι απλώς λεκτικό

Ο Ανδρουλάκης θέλει να διατηρήσει σαφείς πολιτικές αποστάσεις από τη Νέα Δημοκρατία, εμφανίζοντας το ΠΑΣΟΚ ως αυτόνομη και αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική δύναμη
Δύο μηνύματα που δύσκολα συνυπάρχουν εξέπεμψε ο Νίκος Ανδρουλάκης κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στη ΔΕΘ. Από τη μία, έκλεισε κατηγορηματικά την πόρτα σε οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Από την άλλη, διαβεβαίωσε ότι από τις εκλογές δεν πρόκειται να προκύψει ακυβερνησία. Οι δύο αυτές τοποθετήσεις αφήνουν ανοιχτό το κρίσιμο ερώτημα: με ποιον τρόπο θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να συμβάλει στον σχηματισμό κυβέρνησης στην περίπτωση που οι εκλογές δεν οδηγήσουν σε αυτοδυναμία και πρώτο κόμμα είναι η ΝΔ, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις;

Διαβάστε: ΠΑΣΟΚ: Η επόμενη μέρα μετά τη ΔΕΘ, οι δημοσκοπήσεις και οι προσχωρήσεις ανεξάρτητων που έπονται τις επόμενες μέρες

Το ζήτημα αγγίζει τον πυρήνα της πολιτικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ

Το ζήτημα δεν είναι απλώς λεκτικό. Αγγίζει τον πυρήνα της πολιτικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ και, κυρίως, την εικόνα που επιδιώκει να διαμορφώσει για τον ρόλο του την επόμενη ημέρα. Ο Ανδρουλάκης θέλει να διατηρήσει σαφείς πολιτικές αποστάσεις από τη Νέα Δημοκρατία, εμφανίζοντας το ΠΑΣΟΚ ως αυτόνομη και αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική δύναμη. Η κατηγορηματική απόρριψη μιας συνεργασίας με τη ΝΔ απευθύνεται, μεταξύ άλλων, σε εκείνο το εκλογικό ακροατήριο που επιθυμεί πολιτική αλλαγή και δεν θα ήθελε το ΠΑΣΟΚ να λειτουργήσει ως συμπλήρωμα μιας νέας γαλάζιας κυβέρνησης.

Την ίδια στιγμή, όμως, η διαβεβαίωση ότι δεν θα υπάρξει ακυβερνησία δημιουργεί μια διαφορετική πολιτική προσδοκία. Εφόσον το ΠΑΣΟΚ αποκλείει τη συνεργασία με τη ΝΔ, αλλά παράλληλα θεωρεί δεδομένο ότι η χώρα θα κυβερνηθεί, το ερώτημα που προκύπτει είναι ποια ακριβώς εναλλακτική κυβερνητική λύση έχει στο μυαλό του. Μήπως ένα άλλο, πολιτικό πρόσωπο κοινής αποδοχής για τη θέση του πρωθυπουργού;

Η πολιτική ανάλυση

Ο Ανδρουλάκης φαίνεται, προς το παρόν, να επιλέγει να μην ανοίξει πλήρως τα χαρτιά του. Επιχειρεί να διατηρήσει ευελιξία ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης, αποφεύγοντας να προεξοφλήσει τόσο το κυβερνητικό σχήμα όσο και τους πιθανούς εταίρους μιας μελλοντικής συνεργασίας. Η λογική είναι ότι πρώτα θα πρέπει να διαμορφωθούν οι εκλογικοί συσχετισμοί και στη συνέχεια να καθοριστούν οι πολιτικές κινήσεις.

Η επιλογή αυτή έχει, όμως, και κόστος. Όσο το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί πρωταγωνιστικό κυβερνητικό ρόλο, τόσο αυξάνονται οι απαιτήσεις για μεγαλύτερη σαφήνεια ως προς το τι προτίθεται να πράξει στην περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία. Οι ψηφοφόροι δεν καλούνται απλώς να επιλέξουν ποιο κόμμα θέλουν να ενισχύσουν, αλλά να σταθμίσουν και το πιθανό κυβερνητικό αποτέλεσμα της ψήφου τους.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται η πολιτική δυσκολία για τον Ανδρουλάκη. Η απόρριψη της συνεργασίας με τη ΝΔ του επιτρέπει να διατηρεί καθαρό το αντιπολιτευτικό του στίγμα, αλλά η δέσμευση για αποφυγή της ακυβερνησίας τον υποχρεώνει ταυτόχρονα να δώσει πειστικές απαντήσεις για την επόμενη ημέρα.

Και όσο πλησιάζουν οι εκλογές και γίνεται πιο πιθανό το ενδεχόμενο μιας αναμέτρησης χωρίς αυτοδυναμία, η πίεση αυτή θα εντείνεται. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα καλείται πλέον να εξηγήσει όχι μόνο με ποιον δεν προτίθεται να συνεργαστεί, αλλά κυρίως ποια πολιτική λύση θεωρεί εφικτή, με ποιους όρους και στη βάση ποιου προγραμματικού πλαισίου.

Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα της στρατηγικής του: να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελέσει δύναμη κυβερνητικής σταθερότητας χωρίς να χρειάζεται να προσδιορίσει από τώρα όλες τις μετεκλογικές του επιλογές. Το κατά πόσο αυτή η ισορροπία θα αποδειχθεί πειστική για το εκλογικό σώμα θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά ζητήματα της προεκλογικής περιόδου για το ΠΑΣΟΚ.