Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, στο Γκάζι, γράφτηκε μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ. Μια διαδικασία που όφειλε να αποτελεί γιορτή της δημοκρατίας μετατράπηκε σε μηχανισμό αποκλεισμών, με τη βούληση των μελών να υποχωρεί μπροστά στις επιδιώξεις μιας κομματικής ηγεσίας.
Ήμουν εκεί. Λίγες ημέρες αργότερα, ύστερα από έντεκα χρόνια συμμετοχής, αποχώρησα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν ζήτημα πολιτικής συνείδησης.
Πριν από έναν χρόνο, στην πρώτη επέτειο εκείνων των γεγονότων, έγραφα:
«Για μένα, εκείνη η μέρα δεν ήταν το τέλος. Ήταν η αρχή μιας καθαρής πορείας. Μιας πορείας χωρίς αυλές, χωρίς προστάτες, χωρίς ψευδαισθήσεις».
Εξακολουθώ να υπερασπίζομαι εκείνη τη στάση. Το διακύβευμα ήταν το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να συμμετέχει ισότιμα στις δημοκρατικές διαδικασίες και των μελών να αποφασίζουν ελεύθερα. Κάτω από τις ίδιες συνθήκες, θα έκανα ξανά την ίδια επιλογή, ανεξάρτητα από πρόσωπα.
Η συνέχεια, ωστόσο, υπήρξε αποκαλυπτική.
Το Κίνημα Δημοκρατίας γεννήθηκε με την υπόσχεση της αμεσοδημοκρατίας, της συμμετοχής και της συλλογικότητας. Στην πορεία, όμως, διαπίστωσα την αναπαραγωγή συγκεντρωτικών, αυλικών και παραγοντικών πρακτικών. Η προσωποκεντρική λειτουργία επικράτησε και η απόσταση ανάμεσα στις διακηρύξεις και στην πράξη μεγάλωσε.
Αυτές οι ουσιαστικές πολιτικές και οργανωτικές διαφωνίες με οδήγησαν, την άνοιξη του 2026, στην αποχώρησή μου από το Κίνημα Δημοκρατίας και στην παραίτησή μου από το Εθνικό του Συμβούλιο.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία.
Η δημοκρατία δοκιμάζεται κυρίως από εκείνους που αποκτούν την εξουσία να την εφαρμόσουν. Εκεί αποκαλύπτεται αν η συμμετοχή αποτελεί πραγματική πεποίθηση ή ένα σύνθημα χρήσιμο μέχρι την κατάκτηση της ηγεσίας. Όποιος απαιτεί να ακούγεται η φωνή του, οφείλει να ακούει και όσους διαφωνούν μαζί του. Και όποιος καταγγέλλει τις αυλές, κρίνεται πρώτα απ’ όλα από το αν δημιουργεί τη δική του.
Η πολιτική συνέπεια κρίνεται στις πράξεις, ιδιαίτερα όταν έχει κόστος. Οι αρχές αποκτούν αξία όταν ισχύουν για όλους, ακόμη και απέναντι σε εκείνους που κάποτε εμπιστευτήκαμε.
Και επειδή η ανάγκη για δημοκρατία και ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση είναι μεγαλύτερη από τις προσωπικές φιλοδοξίες, θα βρούμε τον τρόπο να εκφραστούμε. Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε τον χώρο και τον λόγο που μας αναλογεί, με πίστη σε όσα μας ενώνουν.
Τα πρόσωπα αλλάζουν, αλλά οι αρχές μας ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου